نحوه تفکر ما
درباره مسئولیت.

Teti اخلاق ندارد. ما داریم. یک مدل هوش مصنوعی محدودیت‌هایی را که توسط سازندگان آن انتخاب شده‌اند، اجرا می‌کند — بنابراین سؤال صادقانه این نیست که آیا مدل اخلاقی است، بلکه این است که چه کسی تصمیم می‌گیرد چه کاری انجام دهد، تحت چه فشارهایی، و چگونه می‌توان آنها را پاسخگو دانست.

این صفحه همان پاسخگویی است. تعهدات زیر مربوط به ماست، نه Teti. آنها در منشور ما، شرایط خدمات و حاکمیت ما کدگذاری شده‌اند — نه در آموزش مدل. این عمدی است: محدودیت‌هایی که فقط به آموزش بستگی دارند می‌توانند دوباره آموزش داده شوند. محدودیت‌هایی که در قراردادها و نظارت خارجی وجود دارند، نمی‌توانند.

سؤال اخلاقی دشوارتر برای هوش مصنوعی این نیست که آیا مدل چشمگیر است. این است که چه اتفاقی برای افرادی می‌افتد که هر روز از آن استفاده می‌کنند.

تحقیقات مستقل نشان می‌دهد که اتکای زیاد به دستیاران هوش مصنوعی می‌تواند با کاهش درگیری مناطق مغزی درگیر در ترکیب، تحلیل و تفکر خلاق — و با افت قابل اندازه‌گیری در نمرات تفکر انتقادی، به ویژه در کاربران جوان‌تر — همبستگی داشته باشد. مغزها انعطاف‌پذیر هستند. آنها سازگار می‌شوند. سؤال این است که آنها با چه چیزی سازگار می‌شوند.

مسیر پیش‌فرض این صنعت ساخت دستیارانی است که هرچه بیشتر به آنها وابسته باشید، مفیدتر می‌شوند. این یک کسب‌وکار خوب و یک مشکل پنهان است. ما فکر نمی‌کنیم این تنها گزینه باشد.

شرکت‌های دیگر در حال ساخت AGI هستند که از انسان‌ها باهوش‌تر است. ما در تلاشیم هوش مصنوعی بسازیم که انسان‌ها را باهوش‌تر کند.

تا سال 2030 هدف ما اولین هوش عمومی همزیست (Symbiotic AGI) است: شکلی از هوش عمومی که ذهن انسان را گسترش می‌دهد نه اینکه جایگزین آن شود. معیار موفقیت این نیست که سیستم از کاربر خود باهوش‌تر باشد — بلکه این است که کاربر با کار کردن با آن توانمندتر شود.

این یک شرط‌بندی متفاوت از آنچه بیشتر این حوزه انجام می‌دهد است. ما فکر می‌کنیم این همان چیزی است که ارزش انجام دادن را دارد.